انواع چدن

انواع چدن

چدن (cast iron) ، آلیاژی از آهن،کربن و سیلیسیم است که همواره محتوی عناصری در حد جزئی (کمتر از ۰/۱ درصد) و غالباً عناصر آلیاژی (بیشتر از ۰/۱ درصد) بوده و به صورت ریختگی یا پس از عملیات حرارتی به کار برده می‌شود. عناصر آلیاژی جهت بهبود کیفیت چدن برای مصارف ویژه به آن افزوده می‌شود. آلیاژهای چدن در کارهای مهندسی که در آنها چدن معمولی ناپایدار است به کار می‌روند و حتی ممکن است در مواردی نیز، مثل ساخت میل لنگ، جانشین فولادشوند. در هر حال، با دارا بودن مزایایی از قبیل قیمت پایین تمام شده تولید توأم با قابلیت ریخته گری، استحکام، قابلیت ماشین کاری، سختی، مقاومت در برابر سایش، مقاوم در برابر خوردگی، انتقال حرارت و جذب ارتعاش در این آلیاژ آن را از ذخیره سایر آلیاژهای ریختگی آهنی متمایز ساخته است.. اساساً خواص مکانیکی چدن به ساختار زمینه آن بستگی دارد. مهمترین ساختار چدن ها عبارتند از: فریتی ، پرلیتی ، بینیتی و آستینتی.نوع چدن و ترکیب آن براساس خواص و کاربردهای آن تعیین می‌شود.

چدن خام

آهن، اغلب از کانه های اکسید یا کربنات که گوگرد، آرسنیک و غیره از آنها زدوده شده باشد با برشته کردن در هوا، و احیا با کربن تهیه می‌شود. کانه آهن با کک و کربنات کلسیم آمیخته شده و در یک کوره بلند که دمای بیشینه آن ۱۳۰۰ درجه سانتیگراد است گرم می‌شود ناخالصی های عمده اسیدی به کمک سرباره (کلسیم سیلیکات، آلومینات و غیره) خنثی می‌شود و توده فلزات مذاب به صورت چدن خام به بیرون جریان می‌یابد. چدن خام شامل ۲ تا ۴ درصد کربن و اندکی گوگرد، فسفر و سیلسیم است. چدن مذاب را به صورت خام یا آلیاژی، در قالب های ماسه ای یا فلزی به صورت اشکال مختلف می ریزند.